10 Things I Love About "The Philippines"

When the sure-fire hit video "20 Things I Dislike About The Philippines" came out I've tried to be objective at most.  After all, the guy who authored it has all the freedom in terms of speech and expressing his opinions. But minutes away after I clicked it, I began to be defensive and a bit annoyed. I personally took it at heart. Maybe patriotism and loyalty took its action in me. 

Admittedly, most if not all of what he'd said were true. Certainly, comments made by him should be taken as constructive criticism if we really want to take positive and sustainable action for change. 

So why am I that offended? When usually I am the type of guy who would take  opinions open-minded. 

I just can't believe when at some course of my random chat conversation to a number of foreigners online and asking them if they know all about my country -The Philippines. I was ecstatically surprised when I guess 80% of them knew little about my country.

As someone who solidly support the tourism ad campaign of our country at present, I felt disrespected more than cheated with this viral video depicting dislikes about our nation. I felt that somehow it is hindering my own "It's More Fun In The Philippines" campaign. And knowing how powerful web and media are, certainly it can ruins our effort in boosting our tourism industry.

And as a solid response, I decided to bring your attention to "Ten Things I Love About The Philippines". Maybe some of you might get caught with the same things I love. And I urge you readers to randomly check fascinating things and facts that made you LOVE THE PHILIPPINES.

We Got To Rise Up

We got to rise up! We can change this generation

We can be the voice, we can be the freedom. Let us come and stand.

We read the gruesome stories, the people in need. We can do amazing works. We can bring out the change we wanna believe in.

Let us be the change, let us be the difference. We are called to arms. We are the change we longed for. Let us not be subtle with our actions. Let us not be too lax with our resolve.

Let us get moving. Let us propel our instinctive creativity. Let us inspire the people we face everyday. Let us not bicker but create ways to re-unite and re-ignite our passion.

Ako Si Jay

Ako si Jay.

Palayaw lang ang gamit ko rito. Pero ang tunay kong pangalan ay Joven Rada Rafol, galing kami sa lahing Espanyol dahil ang aking "el abuelo" (grand father) and "la abuela" (grand mother) ay parehong half-Spanish. "El abuelo es muy alto" (my grand father is very tall). "La abuela mi bonita" (my grand mother is so lovely).

Kaya paminsanang natatawag din ako sa pangalang "Jovencio" ng aking mga childhood cousins and friends. Jovencio kasi ang nakalagay sa baptismal ko dahil ang paring nagbinyag sa akin ay isang purong Espanyol-- si Padre Caminse. Pero sa NSO ay Joven lang. 

Ako ay mahilig mag-isip, magbasa, at magsulat.

Paano ko nga ba nahulma ang ganitong karakter sa aking sarili?

Bata pa lang ako ay mahilig nang sumulat ng kung anu-ano sa mga dahon ng saging, sa lupa, sa biyak na kawayan, sa balat ng niyog, sa lamesa, sa bintana at higit sa lahat sa aking "notebook".

Tandang tanda ko pa noong anim at kalahating taon pa lamang ako nang nagpupumilit na ako sa nanay ko na i-enrol na niya ako sa Grade 1. Pero hindi umobra ang pagpipilit kong yon kasi ang required age sa G1 ay pitong taon. Di pa kasi uso noon ang pre-school. Wala pang nursery, kinder 1 & 2 and preparatory level.

Ang Pagiging Makata Ko

Kalaliman na ng gabi. Medyo inaantok-antok na rin ako. Bumibigat na ang pakiramdam ko sa dalawang bolang nagsisilbing tagasilip ng liwanag ng mundo.

Binisita ko uli ang mga panulat ni Gasoline Dude at napadaan akong muli sa kanyang entry tungkol sa mga nanalo. Scroll up! scroll down ang banat ko hanggang mapagawi ako sa nagkamit ng unang gantimpala. 

Joining The Meme Hype

Recently, the DOT launched its tourism campaign for this year. Everyone's going ga-ga about it to the point of harvesting different reactions nationwide and even the world. While lots are happy there were others whom were so cynical about the idea.

Pilipino Ako

     Kadalasan, lagi ng namumutawi sa bibig ng aking mga kaibigan, maging kaswal man or kadikit, na "englisero daw ako". Englisero man sa panulat, masasabi kong ang panulat ko ay di katumbas ng kung paano ako magbitaw ng litanya or salita. Kaya kapag may magtatanong sa akin, lagi ng ang aking tugon ay "I write better than I talk". 

     Kahit gaano man tayo kagaling magsalita or bumigkas ng mga salita sa wikang Ingles, di pa rin natin maitatatwang Pilipino tayo at kailanman man di tayo magiging isang dayuhan. Babalik at babalik tayo sa ating kulturang kinagisnan. Kulturang nagturo at nagmulat sa atin ng ating pagiging Pilipino. 

     Siguro nga dumating na ang panahon, dumating na nga.... Panahon na upang ipamalas ko naman ang aking natatago kundi man kinakalawang na kaalaman sa pagsusulat sa wikang atin. Sayang naman ang ilang taon ng pagsasanay sa pagsulat sa wikang kinagisnan kung di ko ito madalas gamitin.

     Ayoko naman na dumating ang araw na ako'y lipulin ng kutya at pagpupuna dahil sa di ko paggamit ng wikang aking kinamulatan. Oo nga, di naman masama kung magsalita ng wikang Ingles, pero mas maipapamalas natin ang ating loyalismo at pagkamakabayan kung hindi natin itinatago or isinasantabi lang ang ating wika. 

     Kung ang wika lang ay nakakapagsalita, marahil ay napagsabihan na akong isang lapastangan. Lapastangan sa pagtalikod sa kulturang kinamulatan. Kung ang wika lang ay isang matang di nakapinid, marahil ay lantaran na nitong nakita ang aking pagmamalabis sa Inang bayan. Pagmamalabis na dulot ng di madalas na paggamit ng wikang Pilipino.

     Ngunit, gusto ko lang ding linawin sa madla na di nasusukat sa panulat o pagsasalita man ang pagmamahal ko sa aking wika pati na sa bayan. Sa kaibuturan ng aking budhi ay makikita doon ang labis na pangarap na makatulong upang ang Inang Bayan ay tuluyan nang makaahon sa lugmok na sistema na kanyang kinasadlakan.

     Isa lamang ako sa isang yuta na pareho ang pangarap sa Inang Bayan. Isa lamang ako sa isang angiw na patuloy na iniuusad ang pangandoy na sana sa pagbabalik ko sa aking Inang Bayan ay abot-tenga ko nang ngingitian ang progresibo kong bayan.

     Pero ang pangarap na iyon ay di dapat sa panulat lang. Kaya nagdesisyon ako na lakarin at tawirin ang mahaba mang paglalakbay tungo sa pagbabago. Isang pagbabago sa sinisimulan ko sa aking sarili. Isang pag-aasam ng pagbabago na sinasabayan ng pagkilos at pagtulong sa kapwa ng di naghahangad ng anumang pagkilala.

     Dahil akoy' PILIPINO at ikinararangal ko ang mapabilang sa lahi ko.